"Wszystkie odloty Cheyenne'a"
reż. Paolo Sorrentino 2012
muz. David Byrne (Talking Heads)

Zapraszamy w ramach II Przeglądu Filmów Niezależnych oraz Społecznie Zaangażowanych na projekcję filmu "Wszystkie Odloty Cheyenne'a".
Przed pokazem, w ramach klubu edukacyjno - dyskusyjnego, postaramy się w kilku zdaniach wprowadzić w fabularne i formalne meandry filmu, natomiast po pokazie zapraszamy do wspólnej rozmowy.


Teatr From Poland - al. N.M.P.2
Godzina 19:00. Wstęp wolny.
Zadanie publiczne dofinansowane przez Urząd Miasta Częstochowy

Głównym bohaterem filmu jest Cheyenne - starzejąca się gwiazda muzyki rockowej i nowofalowej. Niektórzy widzowie i krytycy utożsamiają go z Robertem Smith'em - legendarnym frontmanem zespołu The Cure, jednak film nie posiada cech biograficznych. Cheyenne jest ekscentrykiem - tapiruje włosy, maluje usta, na twarz nakłada makijaż i ubiera się w oryginalny sposób zupełnie jak przed laty, gdy przeżywał apogeum swej muzycznej kariery. Jednak od momentu gdy dwoje nastolatków popełniło samobójstwo pod wpływem jego tekstów przestał nagrywać płyty, grać koncerty i pokazywać się publicznie. Zamknął się w sobie, popadł w depresję i apatię. Dopiero pod wpływem rodzinnej tragedii dostaje od życia ponowną szansę na odnalezienie samego siebie i nowego celu życia.
Z opisu fabuły film Sorrentino przypomina mroczny i ciężki w odbiorze dramat psychologiczny lub moralną przypowiastkę z happy endem. Jednak reżyser sprytnie uniknął banałów gatunkowych i powielania znanych tkliwych klisz. Główny bohater, rewelacyjnie zagrany przez Seana Penna, jest osobą inteligentną, ironiczną i podchodzi do świata z wielkim dystansem, pomimo swojego załamania. Dzięki tym cechom potrafi śmiać się ze swoich słabości i ułomności a w ślad za nim, śmieje się również widz. Nie jest to jednak slapstikowy śmiech do rozpuku trzewi, lecz ciepły i serdeczny uśmiech płynący z głębi serca.
O niezwykłości filmu nie przesądzają autorskie fajerwerki formalne reżysera ale świetny scenariusz, którego sam Sorrentino jest autorem. Scenariusz bardzo wciągający i wnikliwie budujący portret bohatera, z interesującymi dialogami i anegdotami, z wyrazistymi postaciami drugoplanowymi oraz z zaskakującym zwrotem akcji.
Warstwie formalnej filmu oddać jednak trzeba należny szacunek. Głównie za sprawą montażu: spokojnego i transowego. Kamera często robi powolne najazdy raz w głąb, raz na zewnątrz kadru, tak jakby sama nie wiedziała, czy zbliża się i zaczyna rozumieć Cheyenne'a, czy też ponownie jest zaskoczona jego moralnymi wyborami i postawą. To niezdecydowanie przy portretowaniu bohatera świetnie oddaje nasz dualistyczny stosunek do niego; raz utożsamiamy się z jego postępowaniem, innym razem traktujemy je chłodno i z dystansem.
Wizualną okrasą filmu może być scena koncertu Davida Byrne'a, która stanowi prawdziwy optyczny majstersztyk.

Zapraszamy na seans.